🔹 دولت ابتدا چه کرد؟ گام نخست، افزایش نرخ ارز در بازار مبادله‌ای بود که به طور مستقیم بر بازار سیاه اثر گذاشت و قیمت را تا کانال ۱۴۵ هزار تومانی بالا برد.

● با رسیدن نرخ ارز به این رقم، نخستین آثار آن در بازار تهران پدیدار شد. این، مرحله اول (راند اول) از سیاستی بود که دولت در پیش گرفته بود و نخستین نمود عینی خود را در بازار تهران نشان می‌داد.

● راند دوم حذف ارز ترجیحی در بودجه بود. اگرچه کلیات بودجه رد شد، اما پس از این رد در یازدهم دی‌ماه، رئیس‌جمهور در سفر به چهارمحال و بختیاری اعلام کرد که ارز نهاده‌های دامی حذف و یارانه به انتهای زنجیره یعنی خریدار منتقل خواهد شد.

● از آنجا که معیشت اکثر #بختیاری‌ها و #لرها به این نهاده‌ها وابسته بود و پیش از این نیز چنین تجربه‌هایی را از سر گذرانده بودند، بار دیگر زنگ خطر به صدا درآمد. این نگرانی به وجود آمد که ممکن است مجبور به فروش دام‌های مولد خود شوند، چرا که با افزایش قیمت نهاده، توان مالی خرید آن را از دست می‌دادند. بلافاصله پس از این اعلام در یازدهم دی، نخستین اعتراضات در مناطق بختیاری‌نشین و لرنشین شکل گرفت. طبیعتاً در این مناطق، با توجه به حضور برخی سوءاستفاده‌کنندگان، امکان تبدیل این اعتراضات به خشونت وجود داشت. این احتمال به‌ویژه در مناطق لَک‌نشین و کردنشین قوی‌تر بود، چرا که در آن‌ها هسته‌های خاموش نفوذی و گروه‌هایی مانند کومله و احزاب مارکسیست کرد وابسته به پایگاه‌هایی در عراق، همزمان فعال شدند.

🔹 با این حال، دولت در این مرحله سیاست خود را متوقف نکرد و قصد داشت آن را کامل کند.

● راند سوم اما بر دانه‌های روغنی متمرکز شد. با حذف ارز ۲۸/۵۰۰ تومانی، تنها طی یک تا دو روز و با انعکاس گسترده این خبر در رسانه‌ها، بازار دانه‌های روغنی نیز تحت تأثیر قرار گرفت. در شرایطی که برخی محتکران از قبل این رخداد را پیش‌بینی کرده بودند، پدیده عجیب نایابی روغن رخ داد؛ اتفاقی که از قبل قابل پیش‌بینی بود. ناگهان بازار سراسر کشور با کمبود و فقدان روغن مواجه شد. این سیاست، این بار تمام شهرها را تحت تأثیر قرار داد تا آنجا که فروشگاه‌های دولتی ناچار به توزیع سهمیه‌ای روغن شدند و صف‌های طولانی پدید آمد. این اقدام، نه‌تنها باعث بروز اعتراضاتی در میان بازاریان و دام‌داران شد، بلکه موج نارضایتی عمومی را نیز در پی داشت.

● همزمان با این رویدادهای پلکانی که به سوی جامعه پیش می‌آمد، هسته‌های خاموش جاسوسان و گروه‌های معارض نیز به تدریج احیا شدند، خود را به این اجتماعات ملحق کردند و صف اعتراض را به تظاهرات و تظاهرات را به اغتشاش تبدیل نمودند.

✍ دکتر حمیدرضا مقصودی