برای محاسبه الگوی مصرف صحیح انرژی می‌بایست پیوست‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و عدالت و سلامت را در نظر گرفت.
جمعیت خانواده، متراژ خانه، ویلایی یا آپارتمانی، خانه‌دار بودن یا شاغل بودن مادر خانواده، میزان حیاط و مثمر یا زینتی بودن گیاهان کشت‌شده، شهری یا روستایی بودن، وجود یا عدم وجود دام و طیور مولد در منزل، تعیین طبقه برای گرمایش، نورگیر بودن یا نبودن، منطقه مرفه‌نشین یا عادی بودن، برخورداری از متوسط لوازم خانگی، سبک زندگی مولد ایرانی-اسلامی(مثل پخت غذا، دوخت و تعمیر لباس و.. در منزل)، میزان مهمان از لحاظ شهر سیاحتی-زیارتی بودن و بسیاری عوامل دیگر نیز باید مدنظر باشد.

برای مثال یک خانواده ۵نفره در یک خانه ۱۵۰متری حیاط‌دار در منطقه متوسط شهری، در حالیکه خانم خانه‌دار با الگوی زندگی ایده‌آل جامعه ایرانی و پرورش تعدادی طیور مولد و درختان مثمر، می‌بایست آب بیشتری برای نظافت، برق بیشتری برای روشنایی و امورات منزل مثل خیاطی و انرژی بیشتری برای گرمایش و پخت غذا مصرف نماید بدون آنکه اسرافی رخ دهد.
بنابراین یک خانواده مطلوب با الگوی رفاه مطلوب در کشور از دیدگاه قبوض انرژی، قطعا خارج از الگوی مصرف بوده و می‌بایست سقف قیمتی را پرداخت نماید.
در حالیکه ممکن است این میزان مصرف برای یک خانه آپارتمانی دونفره شاغل با مساحت ۵۰متری با سبک زندگی لوکس و اسراف صورت پذیرد و در این حالت هیچ تفاوتی بین آن دو خانواده در پرداخت قبض وجود ندارد و خانواده مطلوب و الگو با رفاه مطلوب در کشور به پای خانواده تجمل‌گرا میسوزد.

✍️ سیدامیرحسین حسینی