اندازۀ دولت: رخنۀ لیبرالیسم افراطی در بدنه کارشناسی دولت‌ها

غلط مصطلحی که بین سیاستمداران و دانشگاهیان رایج شده است و اخیراً در میزگرد اقتصادی نامزدهای انتخاباتی از زبان یکی از کارشناسان اقتصادی کشور که سابقه وزارت هم در کارنامه خود دارد مطرح شد، مغالطۀ دولت بزرگ است!

نسبت هزینه‌های دولت به تولید ناخالص داخلی (G/GDP)، اصلی‌ترین شاخص اندازۀ دولت در اقتصاد است که مطابق داده‌های بانک جهانی و در پی اجرای نسخه‌های ریاضتی و انقباضی و خصوصی‌سازی بی‌ضابطه و توصیه‌‌های نابخردانه اقتصاد بازار آزاد و اقتصاددانان لیبرال و... این نسبت در ایران از حدود ۲۰ درصد در ابتدای انقلاب، به ۱۲ درصد در سال ٢٠٢٢ رسیده است! این نسبت ایران را از جهت کوچک‌بودن اندازۀ دولت، در میان کشورهای جهان، در رتبۀ ششم و در کنار کشورهایی مانند ترکمنستان، هائیتی، ونزوئلا و سودان قرار داده است.

لذا برخلاف تصور غلط در اذهان اغلب کارشناسان، کوچک بودن دولت در ایران و فاصله ایجاد شده با کشورهای مدعی اقتصاد لیبرال، حتی در نگاه لیبرال‌ترین اقتصاددانان غربی هشداری جدی است. برای مثال، نسبت مذکور در کشورهای فرانسه ۵٨ درصد، آلمان ۴٩ درصد، ژاپن ۴۴ درصد و آمریکا ٣٨ درصد است نشان از نقش مهم دولت در تولید‌ناخالص‌داخلی این کشورها دارد.

داشتن دولت قوی و مقتدر با وجود نسخه‌های انقباضی و رساندن اندازه دولت به کوچک‌ترین دولت‌ها (طبق آمارهای IMF) تنها یک سراب است.